Zelfmutilatie, depressie en de weg terug naar eigenwaarde.

Zelfbeschadiging en depressie aangepakt met MNRI

Jonge vrouw 22 jaar

De KRACHT van MNRI (Masgutova Neuro- sensomotorische Reflex Integratie) is zo waardevol en overtreft keer op keer mijn verwachtingen als MNRI behandelaar. Op zeer veel uiteenlopende vlakken biedt het mensen hulp om hun grenzen te verleggen, je eigen vrijheid terug te krijgen en daardoor weer tot persoonlijke groei te komen.

In dit geval een jonge vrouw die moeite had met het aangeven van haar eigen grenzen, in een depressie was belandt en mede daardoor zichzelf beschadigde. Onder de zelfmutilatie zat een nare (traumatische) ervaring die haar er steeds van overtuigde dat ze waardeloos was.

Traumatische ervaringen (bijvoorbeeld pesten, (sexueel) misbruik, een ernstig ongeluk enz.) die niet verwerkt worden, zorgen voor een overactieve hersenstam. De hersenstam herbergt de overlevingsreflexen (MORO en Fear Paralysis) ; als oermens zijnde gaf het onze voorouders de mogelijkheid om bij gevaar te bevriezen, te vluchten of te vechten. Hersenstam en kleine hersenen noemen we het reptielenbrein. Dit staat nauw in verbinding met ons zoogdierenbrein; de plek waar we herinneringen en emoties aan elkaar koppelen.

Onze stress/overlevingsreflexen worden bij een traumatische ervaring getriggerd. De hersenstam herkent niet dat de traumatische ervaring eindigt en blijft daardoor overactief. Iedere maar enigszins als “onveilig” overkomende situatie, zet de persoon in kwestie terug in de overlevingsstand, waardoor er continu stresshormonen worden aangemaakt. Aan een verhoogd niveau van stresshormonen “raken we gewend”waardoor we stressreacties gewoon gaan vinden en niet meer als zodanig herkennen. Het doet een grote aanslag op onze energiesystemen, waardoor er op langere termijn vele uiteenlopende klachten ontstaan.

Zo ook bij deze vrouw; zij trok zich steeds verder terug in zichzelf, kreeg last van slapeloosheid en ernsige vermoeidheid. Daarnaast koos ze steeds “verkeerde vrienden”, die haar (negatief) beïnvloedden en die steeds in haar energie “gingen zitten” waardoor ze erg moe werd. We zijn begonnen met de voetreflexen. Deze reflexen zijn belangrijk voor balans, gronding, bij pijn en bij het loslaten van stress.  De Hands Supporting Reflex, Fear Paralysis en MORO- reflexen(angst/stress/overlevingsreflexen) gaven haar, haar persoonlijke ruimte terug. De integratie van de Babkin- reflex (verslavingsgevoeligheid is een kenmerk daarvan), zorgde voor het bedwingen van de neiging om te snijden. De Bonding en Abdominal reflex gaven haar de ruimte om weer te ontspannen, zich veilig te voelen bij zichzelf en anderen en (zelf) vertrouwen te krijgen.

Mijn cliënte had zeer veel moeite met het aangeven van haar eigen grenzen, Zij was zeer gevoelig voor sfeer en voelde energie van mensen heel snel aan (zowel positief als negatief). Ze stond tè open voor haar omgeving. Meerdere malen waren er personen in haar leven geweest die ze te dichtbij liet komen op verschillende vlakken. Betrokken als ze is, wilde ze deze personen graag helpen met hun problemen. Dat is natuurlijk prima, behalve als je je eigen grenzen daarbij niet bewaakt. Het spreekwoord “Als je hem (kan ook haar zijn) één vinger geeft, neemt hij/zij de hele hand”, was zeer toepasselijk.

Op het moment van aanmelden had ze het zelfbeschadigen onder controle; dat wil zeggen dat ze de neiging van het snijden kon onderdrukken, maar het onderdrukken was nog iedere dag een gevecht. Hierdoor verloor ze zichzelf in “foute” relaties op verschillende niveaus, kon ze zich niet goed focussen op de dingen die echt belangrijk waren (werk e.d.) en ze nam zichzelf kwalijk dat er essentiële dingen fout gingen in haar leven. Dit nam zorgelijke vormen aan, met suïcidale gedachten, gedeprimeerdheid en zelfbeschadiging tot gevolg.

Toen ik haar testte op de Hands Supporting reflex, bleek deze helemaal “uit” te staan; ze was niet in staat om ook maar een klein beetje eigen ruimte te creëren. Ook de eerder genoemde angstreflexen waren in dit geval overactief en ze stond dus continu is de overlevingsstand. Het adrenaline en cortisol-peil waren hierdoor steeds sky- high, wat tot gevolg had dat ze zeer slecht sliep en oververmoeid raakte.

We zijn aan de slag gegaan met elkaar en er gebeurden mooie dingen. Voor wat betreft de zelfbeschadiging betekent dit dat de neiging om het te doen er NIET meer is geweest (!!!), ze slaapt de hele nacht door en soms zelfs door de wekker heen. Daarnaast vertelde ze me dat ze een jarenlange “vriendschap” tot haar grote opluchting heeft beëindigd.

De Hands Supporting Reflex geeft je de ruimte om je eigen ruimte te ontdekken en de grenzen van die persoonlijke ruimte aan te geven. Ook zorgt deze reflex ervoor dat je de grenzen van andere mensen aanvoelt en niet overschrijdt: iedereen heeft immers recht op zijn/haar eigen ruimte. Als de reflex vertraagd is of slecht ontwikkelt zie je deze personen afstand nemen en zich isoleren van hun omgeving. Ook heeft deze reflex te maken met pesten en/of gepest worden Want je overschrijdt grenzen van een ander of laat anderen steeds teveel in jouw ruimte komen), wat weer vèrstrekkende gevolgen kan hebben bijvoorbeeld in de vorm van zelfbeschadiging, harenuittrekken, angsten, gemakkelijk slachtoffer worden van enz. Op leergebied ontwikkelt de reflex het ruimtelijk inzicht, oog-hand- en hand-oog coördinatie en het kunnen opvangen van jezelf bij vallen. Integratie van de Hands Supporting reflex is dus belangrijk en effectief op een breed gebied !!!

Geen van de klachten is tot op de dag van vandaag teruggekomen. Mijn cliënte gaf in het afrondende gesprek aan weer gelukkig door het leven te gaan. Ze heeft ruimte om weloverwogen keuzes te maken en voor zichzelf op te komen. De zelfmutilatie is gestopt en haar energieniveau is weer in balans.

Ze kan vol vertrouwen haar toekomst tegemoet ! Fijn dat ik daar een steentje aan bij heb mogen dragen !

 






Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*