Grenzen aangeven en aan kunnen voelen voorkomt pesten en burn- out

De Hands Supporting reflex (Parachute-reflex):  Als “nee”- zeggen een probleem is, voor jezelf opkomen niet lukt, je te maken hebt met pesten/gepest worden, moeite hebt met grenzen aangeven/aanvoelen, als communiceren en contact leggen met mensen niet je ding is en als chronische stress je “maatje” is geworden…

Een tijdje geleden kreeg ik een prachtige foto toegestuurd van een moeder van een cliëntje van mij. Hij is bezig met een integratie oefening van de Hands Supporting Reflex bij zijn allerliefste knuffel. Dr. Masgutova heeft ons uitgelegd dat we als behandelaars op zoek moeten naar de `keys` die het lichaam van cliënten ons geven. Dat wil zeggen; observeer personen en het lichaam van de te behandelen persoon geeft je vanzelf de aanwijzingen voor welke reflexen aandacht verdienen. Dit zie je op straat, in de sporthal, op ‘t sportveld, in de klas; overal ! Maar natuurlijk vooral in je praktijk. Aan de manier van bewegen, aan de klacht die je verteld wordt, aan de manier waarop iemand op de tafel gaat liggen; overal kun je informatie uithalen. Bijvoorbeeld als iemand op je massagetafel plaatsneemt op zijn buik (zonder dat je een positie hebt aangegeven), vertelt dat het lichaam de integraties van Landau en Spinale reflexen nodig heeft.

In het geval van mijn cliëntje, speelde een onveilig gevoel, en het gevoel overlopen te worden een belangrijke rol. Voelde de situatie onveilig, of was deze onoverzichtelijk dan schoot hij in boos/agressief gedrag, en was niet voor reden vatbaar. Het omgaan met tegenslag en moeilijkheden tijdens diverse processen was erg moeilijk voor hem. Het uiten van de frustratie verliep niet via het verbale vlak maar vooral in pittige confrontaties op fysiek vlak. Deze genoemde kenmerken horen bij een niet geïntegreerde Hands Supporting reflex.

De Hands Supporting Reflex wordt ook wel de de Parachute reflex genoemd. Hij ontstaat 6 weken na de conceptie en is vervolgens actief vanaf 1 maand )na de geboorte) en geïntegreerd in de 6e maand na de geboorte. Wanneer je een baby in je handen hebt en met de romp in een horizontale positie brengt vlak bij een horizontale ondergrond, dan zullen de armen van de baby zich uitstrekken naar de grond. In een latere fase zie je deze reactie zowel bij een horizontale als een verticale ondergrond. De HSR verschijnt na 6 maanden zwangerschap, wordt geactiveerd in de eerste maand na de geboorte en komt onder controle bij 6 maanden. Het naar voren brengen en strekken van de armen is een beschermende reactie, om het lichaamsgewicht op te vangen en ons te beschermen tegen vallen op de grond.

De reflex is belangrijk voor de bewustwording en coördinatie van het bovenste deel van het lichaam en de coördinatie/samenwerking tussen de bovenste en onderste deel van het lichaam. Daarnaast speelt de HSR een belangrijke rol bij het zien (gericht kijken en perspectief), waarnemen en de oog- handcoördinatie. Dit helpt ons om objecten goed vast te kunnen pakken, in beweging te brengen, maar ook om obstakels op ons pad te ontwijken of handig te overbruggen (in letterlijke zin). Op latere leeftijd geldt dit ook in figuurlijke zin! De HSR helpt ons om verschillende types bewegingen te kunnen maken en ontwikkelen. Zowel homologe,- (armen/handen bewegen parallel spiegelbeeldig van elkaar als gestrekt voor het lichaam zijn), als homolaterale,- als grof motorische coördinatie –bewegingen worden door deze reflex ondersteund.  De reflex is beweging-technisch gezien erg belangrijk bij het sporten en bij handvaardigheid. Een ook niet onbelangrijk aspect van het belang van een goed geïntegreerde HSR is het verwerken van (complexe) informatie in de goede volgorde en het denken en handelen in de goede volgorde. Deze vaardigheden zijn zeer belangrijk bij het uitvoeren van opdrachten bij rekenen/wiskunde en in volgorde (begrijpend) lezen.

Als de HSR niet geïntegreerd is heeft dit een negatieve invloed op houding, gedrag, vaardigheden op leergebied en uiteindelijk ook op ons energieniveau/immuunsysteem. De Hands Supporting reflex heeft als voornaamste eigenschap om personen de grenzen van hun persoonlijke ruimte te laten verkennen en ontdekken. Ontwikkelt de reflex zich vertraagd of onvoldoende, dan zie je dat deze kinderen/personen zich op latere leeftijd terugtrekken, zich isoleren uit groepsprocessen en/of afstand nemen in algemene zin. Dit is voor hen nodig om te voorkomen dat anderen zich voortdurend in hun persoonlijke ruimte begeven en de regie overnemen. Deze personen kunnen daardoor slecht externe informatie opnemen en verwerken omdat ze worden overspoeld door de energie en regie van de ander. Dit zijn personen die zich het liefste helemaal terugtrekken in hun eigen veilige wereld.

Welke invloed heeft een niet geïntegreerde HSR dan op onze energieniveaus en immuunsysteem ? Wanneer iemand nooit zijn/haar eigen grenzen heeft kunnen aangeven en dus continu door anderen wordt “gemanipuleerd”, kost dat heel erg veel energie. Soms gaat het een hele tijd goed en accepteert hij/zij de aansturing van een ander/of bijvoorbeeld het toeschuiven van extra werk wat eigenlijk niet voor hem of haar bedoeld is. Uiteindelijk gaat dit toch in steeds heftigere mate irriteren, de spanning bouwt zich intern op en komt soms als grote explosie aan de oppervlakte. Niet altijd op het werk of op school, maar vaak in de omgeving waar men zich veilig voelt. De emotionele of agressieve explosie is een uiting van veel opgekropte negatieve energie. Het lichaam maakt hierdoor stresshormonen aan als adrenaline en cortisol. Gebeurd dit een enkele maal dan is dit niet zo erg en komt het lichaam ook wel weer in de ontspannen toestand terug.

Duurt zo’n situatie echter te lang dan blijven het adrenaline en cortisolniveau op een te hoog niveau gedurende de dag/week/maand enz. en spreken we van chronische stress. Chronische stress trekt onze energiesystemen leeg, zonder dat ze nog voldoende kunnen her,-/opladen. De myelinelaag die zich rondom de zenuwbanen bevindt en continu prikkels verzendt tussen hersenen en spieren vv. (sympatische zenuwstelsel) maar ook tussen hersenen en organen vv (parasympatische zenuwstelsel), wordt aangevreten door langdurige stress. Hierdoor verloopt de prikkelgeleiding steeds minder efficiënt en moeten we steeds harder gaan compenseren om onze doelstellingen te halen.

Uiteindelijk zorgt dit op gedragsgebied voor verschijnselen als agressie, gevaar en stressvolle situaties opzoeken, moeite met ècht communiceren en assertief zijn, pesten maar ook gepest worden, steeds in de slachtofferrol gaan zitten, moeite met omgaan met obstakels/veranderingen. Op het gebied van leervaardigheden heeft een vertraagde HSR invloed op de fijne motoriek, informatie opnemen en verwerken en motorische vaardigheden. Op psychisch gebied zie je een hypo- actieve HSR bij mensen met o.a. Burn-out, Depressie en zelfmutilatie (zelfbeschadiging).

Buiten bovengenoemde gebieden zie ik ook een hypo- actieve Hands Supporting Reflex bij cliënten met reuma, fybromyalgie en kinderen die hoofdbonken. Wederom een belangrijke reflex om onder controle te krijgen, zodat men vanuit zijn of haar eigen ruimte, weloverwogen en vanuit rust kan bepalen wat men ZELF wil. Op deze manier heb ik een jonge vrouw die zichzelf ernstig beschadigde, al van deze zelfmutilatie af kunnen helpen.

Mijn cliëntje op de foto heeft deze reflex voorlopig dus nog even nodig (maar boekt al flinke vooruitgang !!!) en helpt nu ook zijn lievelingsknuffel aan een veilige en begrensde eigen ruimte !

 

 






Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*